میخانه ی دل ...
یکی بود و دل را به ویرانه برد ...
به کوی خیالات ِ بیگانه برد ...
به غربت به صحرای بیگانگی ...
چه مستانه با خود به میخانه برد ...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی ۱۴۰۱ ساعت 22:17 توسط آقا جون (جویا ) ...
|
جویا باش ، دلنوشته های یک پدر
هر چه می خواهد دل تنگت بگو ی/ حال من از رنگ رخسارم بجو ی
به رنگ آبی لاجوردی دریا و آسمان انتظار بی انتها ...من و جنگل و ابر و باران و یاد ...
نوه جان و یادش مرا یاد باد ...
می نگارم هر چه خواهم بهر دوست ...
لاجرم حکم آنچه خاطر خواه اوست ...
خدا گر ز حکمت ببندد دری ...
ز رحمت گشاید در دیگری ...
عمر گران چه ارزان می گذرد ...
استفاده از تمامی مطالب و نوشته و سروده های این وبلاگ با ذکر وبلاگ یا بدون ذکر منبع بلامانع است ...
آدرس کانال تلگرامی ...
https://t.me/jooya147
نوشتههای پیشین
- تیر ۱۴۰۲
- خرداد ۱۴۰۲
- اردیبهشت ۱۴۰۲
- فروردین ۱۴۰۲
- اسفند ۱۴۰۱
- بهمن ۱۴۰۱
- دی ۱۴۰۱
- آذر ۱۴۰۱
- آبان ۱۴۰۱
- مهر ۱۴۰۱
- شهریور ۱۴۰۱
- مرداد ۱۴۰۱
- تیر ۱۴۰۱
- خرداد ۱۴۰۱
- اردیبهشت ۱۴۰۱
- فروردین ۱۴۰۱
- اسفند ۱۴۰۰
- بهمن ۱۴۰۰
- دی ۱۴۰۰
- آذر ۱۴۰۰
- آبان ۱۴۰۰
- مهر ۱۴۰۰
- شهریور ۱۴۰۰
- مرداد ۱۴۰۰
- تیر ۱۴۰۰
- خرداد ۱۴۰۰
- اردیبهشت ۱۴۰۰
- فروردین ۱۴۰۰
- اسفند ۱۳۹۹
- بهمن ۱۳۹۹
- دی ۱۳۹۹
- آذر ۱۳۹۹
- آبان ۱۳۹۹
- مهر ۱۳۹۹
- شهریور ۱۳۹۹
- مرداد ۱۳۹۹
- آرشيو