ستاره در افق مأوا گرفته ...

میانش ماه و اختر جا گرفته ...

ببین شب خفته دنیا خواب و بیدار ...

زمین از ما ببین جان را گرفته ...

زمان ساکت ، خموش و همچو مرداب ...

ز باغ آواز بلبل را گرفته ...

ز دل آواز ناله ، تا سحرگاه ...

به نیمه شب به دل ، غم پا گرفته ...

کویر در بهت شب ، با ناله ی دل ...

ز نخل باده و سودا را گرفته ...

بیا بنشین که نالیم تا سحرگاه ...

که غم هم آسمان ها را گرفته ...