هدیه به .... آهو وچه ...

برارون ، خواخرون
امروز چه روز ِ
گمونِم حال مَردِم
روز به روز ِ
اتا مردی بیئه
تیفنگ ونه دست
بزو آهو ره تیر
بزو ونه دست
آهو وچه بیئه
شیر خواسته مار جه
ونه دل دئیه
شه خواخرا جه
ونه مار تا بیئه
وچه ی پَلی
مردی کارد جه بزو
وچه ی گَلی
ونه لاش ره بیئشته
شه دوش ِ سر
بورده بیئشته
وره نفار سر
آهو دور دور هاکارده
تا نماشون
ندیئه وچه جه
هیچ نام و نشون
خدا بِشکِندِه اون
تیفنگ و اون دست
نکوشه آهویی ره
مردکی پست !

در این بیشه دیگه آهو دنیئه...

بکوشته تِموم آهو وچونه...

این مردی خَلِه آهو رِه بکوشته...

خدا بکوشه وِنِه این وَچونِه ...

خِدا کانه بمیره ، اینتا مردی...

وِنِه لینگ چوو بووشه ، دیم به زردی...

هدیه به همه ی آهوان کشته شده ی راه آزادی ..... !