جویا باش ، دلنوشته های یک پدر

گفتمش ، گفتا نشاید این شدن ...

گفتمش ، شاید ولی باید شدن ...

گفتمش ، گفتا توانستن نشد ...

گفتمش ، اما ولی خواستن چه شد ...

گفتمش ، گفتا کلامی در کلام ...

گفتمش ، هر لحظه می شاید سلام ...

گفتمش ، گفتا که شاید کائنات ...

گفتمش ، در ذات ما هست کائنات ...

گفتمش ، گفتا نمی‌دانم چه شد ...

گفتمش ، گفتار ما دیپاچه شد ...

گفتمش ، گفتا که ماه رفت پشت ابر ...

گفتمش ، خورشید و ماه و کوه صبر ...

گفتمش ، گفتا که شاید حادثه ...

گفتمش ، ما خود دلیل حادثه ...

گفتمش ، گفتا که قادر چیده است ...

گفتمش ، خود کاشته را خود چیده است ...

گفتمش ، گفتا که آن قادر خودش ...

گفتمش ، پازل نباشد مشکلش ...

گفتمش ، گفتا که تقدیر ، سرنوشت ...

گفتمش ، تقریر نباشد سرنوشت ...

گفتمش ، گفتا که آن دست غریب ...

گفتمش ، تقدیر و تقریر و قریب ...

گفتمش ، گفتا که در این همهمه ...

گفتمش ، گفتار نیکو مرهمه ...

گفتمش ، گفتا چنین گفتا چنان ...

گفتمش ما خود همینیم و هم آن ...

​​​