زنده ایم ... بمیریم ...
ما زنده از آنیم که یک روز بمیریم ...
با ناله و آه و دل پر سوز بمیریم ...
با قصه ی پر غصه ی یک سینه ی پر سوز ...
از روز ازل تا ته این قصه ی جانسوز بمیریم ...
+ نوشته شده در شنبه هشتم آبان ۱۴۰۰ ساعت 0:12 توسط آقا جون (جویا ) ...
|
به رنگ آبی لاجوردی دریا و آسمان انتظار بی انتها ...