جویا باش ، دلنوشته های یک پدر

لبخند بزن و بخند بر بی کسی ...

بر لحظه های شور ِ دلواپسی ...

بخند بر دلتنگی ها ...

لبخند بزن بر خنده ها و خاطرات و رویاها ...

بخند بر لحظات با هم بودن ...

قهقهه بزن بر روزگار سیاه ...

بگذار بی من و ما و خاطرات ، بگذرد زندگی ...

زندگی را زندگی کن بی قدم زدن در ساحل تنهایی ...

نخل ها ایستاده می میرند ...

روزگار موی نخل را سفید و قامتش را خمیده ...

ولی نخل ایستاده می میرد ...

لبخند بزن بر نخل مرده ی ایستاده در انتهای کویر بی کسی ...