جویا باش ، دلنوشته های یک پدر

نم نم باران چه شد ، آن گل و گلدان چه شد ...

بر لب دریای دل ، آن لب خندان چه شد ...

شر شر باران چه شد ، ابر بهاران چه شد ...

در دل صحرای دل ، شادی یاران چه شد ...

آن همه آواز چه شد ، معنی آغاز چه شد ...

شعر و غزل های دل ، همره پرواز چه شد ...

در نگه ناز او ، بنده نواز را چه شد ...

دیر زمانی ست دگر ، نامه ی باران چه شد ...

آن مه و خورشید کجاست ، شعله ی ناهید کجاست ...

صاحب شعر و غزل ، مظهر امید کجاست ...

هم سخن از شعر دل ، شاعر تردید کجاست ...

در دل کویر اگر ، آن مه تابان چه شد ...

ناله ی جانسوز ببین ، هر شب و هر روز ببین ...

در دل تاریک دل ، شمع شب افروز ببین ...

میکده ی دل شدی ، ساقی دلسوز ببین ...

ساحل دریای دل ، خسرو خوبان چه شد ...

حرف دل افزا شنو ، شعر دل افزا شنو ...

هم قدم ار با بهار ، بوی دل افزا شنو ...

ساغر و پیمانه را ، جام دل افزا شنو ...

در بلم آن روز و مه ، موج خروشان چه شد ...

خسرو خوبان چه شد ، آن مه تابان چه شد ...

سیم و زر و گنج دل ، شعر فراوان چه شد ...

هر قدم اندر قدم ، ابری و باران چه شد ...

آهوی مستان چه شد ، کبک خرامان چه شد ...