و اما آدمی ...
گفته اند ...
آب ، آب را غـــرق نمــیکند !
باد ، باد را ویـــران نمــیکند !
خاک ، خاک را مدفون نمیکند !
آتش ، آتش را نـمـــیسوزاند !
امّــــــا
آدمـــی ، آدمـــی را ....
نوشتم ...
و امّا آدمی ...
چون آب غرق میکند ...
مانند باد و طوفان ، ویران میکند ...
مثل خاک ، خاک و نیست و نابود میکند ...
شبیه آتش ، میسوزاند ...
آدمی را ...
آنگاه که در خاطراتش غرقت میکند ...
و وقتی که بنیاد فکر و خیالت را از بیخ و بن ، چون طوفانی سهمگین ، بَر می کَنَد ...
و زمانی که زیر غبار فراموشی ، دفن میکند ...
و هنگامی که با تلخند سکوت و ...
میسوزاند تمام هستی ات را ...
بر باد میدهد ترا ...
میسوزاند و خاکسترت را در آب غرق میکند و پودر استخوان خاطرات را دفن میکند ...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم مهر ۱۴۰۰ ساعت 0:20 توسط آقا جون (جویا ) ...
|
به رنگ آبی لاجوردی دریا و آسمان انتظار بی انتها ...