جویا باش ، دلنوشته های یک پدر

برخیز و ببین ترانه هایم ...

از عشق تو بجو بهانه هایم ...

اینک که توئی ندای هستی ...

برخیز و بخوان نوای مستی ...

با یاد خودت دلم کن آرام ...

من برگ و توئی چو مغز بادام ...

با بوسه ی باد چگونه گویم ...

بوی گل ِ تو ز باد ببویم ...

پرواز تو با ترانه و باد ...

در هر نفسی کنم تو را یاد ...

کردی تو غروب ز یاد من یاد ...

در مشرق و مغربت کنم یاد ...

ای نام تو چون گل ست و زیبا ...

چشمان تو مست چو گل فریبا ...

با بوسه ی باد به وقت افطار ...

هر روزه و صوم کنم من افطار ...

برخیز و بیا ببین چه حالم ...

از دوری تو چنین بنالم ...

چون ماه و تو چون ستاره هستی ...

از ماه زمستان و ولی بهاره هستی ...

اشعار تو ناب و نرم و شیرین ...

آوازه ی تو فراتر از چین ...

گرمای وجود توست چو آفتاب ...

بر نخل تو کویر و تشنه و آب ...