عشق آب دوغ خیاری ...
گفت یکی نیست عشق چیزی جز خیار ...
طعم دلچسب و تَهِ تلخ ِ خیار ...
عشق یعنی ، آب و ماست و چند خیار ...
در هوای داغ خوریم آب دوغ خیار ...
عشق یعنی نان و کشک و چای داغ ...
دشت و صحرا و دمن ، رؤیای باغ ...
عشق یعنی ، آش کشک خاله جان ...
هر چه میخواهی بخور ، تا پای جان ...
عشق یعنی ، نان و کشک و اسفناج ...
زندگی بی دردسر یا ازدواج ...
عشق یعنی ، لقمه ای نان و پنیر ...
می شوی گاهی اسیر ، گاهی امیر ...
عشق یعنی کوفته ، یعنی قلقلی ...
طعم تند زندگی ، چون فلفلی ...
عشق یعنی نان داغ ، نان و پیاز ...
عشوه ها و خنده ها ، راز و نیاز ...
عشق یعنی یک بغل دلواپسی ...
گفتنی ها زیر گوش با یک کسی ...
عشق یعنی چشم شهلای خمار ...
هر چه داشتی باخته ای در این قمار ...
عشق یعنی گفتم و گفتی ، ولی ...
گفت های ما شده کاش و ولی ...
عشق یعنی راه یکی دوستی یکی ...
کج شود راهی نباشد راه یکی ...
عشق یعنی پایداری بر وفا ...
گر شکستی میشوی ای بی وفا ...
عشق یعنی عشق نمیگردد عیان ...
دوستی را ستودن لاجرم و بی گمان ...
عشق یعنی حرف گردد گر فنا ...
عشق و دوستی ها به یکجا در هوا ...
عشق یعنی حاصلش بیچارگی ...
پرده ی دل را شبیه پارگی ...
عشق یعنی باز همان ماست و خیار ...
عطر ریحون ، برگ نعناع ، میشود آب دوغ خیار ...
به رنگ آبی لاجوردی دریا و آسمان انتظار بی انتها ...