جویا باش ، دلنوشته های یک پدر

جورایی حس می کنم تازه متولد شدم ...

الان حدودا دو ساعت و ۵۳ دقیقه از اولین روز از ۶۱ سالگی ام شروع شده ...

در واقع ۲ ساعت و ۵۳ دقیقه از اولین روز ۶۱ سالگی ام گذشته و بعنوان کسی که وارد اولین روز از دهه هفتم عمرم شدم ... تولدی جدید برایم محسوب میشه ...

دوستی حرف قشنگی زد ...

تولد بهانه ای برای حرف زدن و تبریک گفتن و زنده کردن خاطرات و ...

فکر میکنم همه ی ما هر شب که می‌خوابیم ( می‌میریم ) و روز بعد بیدار ( زنده ) میشیم در واقع متولد میشیم ، یعنی هر روز و بعد از هر بیداری میشه بهم تولد جدید را تبریک بگیم و گفتگو کنیم و ...

چقدر کوتاهه عمر با هم بودن ها ...

پ ن ...

بوسه ی نوه جان در آخرین روز از دهه ششم زندگی ...

بوسه ای بدرقه ی ۶۰ سال عمر ...