چشم دل کور شد و عقل تابنده شد ...

آن که می‌جست ، خود یکی یابنده شد ...

از چه رو با عقل و دل گوئیم که هی ...

فصل مستی نیست کنون در فصل دی ...

عقلْ خود همچون چراغ و آینه ...

هم چراغ و هم چو شمع و آینه ...

دل چو بی عقل و اگر عقل همرهش ...

عقل چراغ و دل شود باز همرهش ...