در کلام عرفانی و فلسفی ، هر موجودی با هدف و مأموریت و مسئولیت و نقش خاصی خلق شده ...

بزبان دوست خیلی عزیزی ، هر کسی در عالم هستی یک سمفونی داره که باید طبق اون سمفونی ، نواخته بشه ...

قلب خلق شده که هدفمند تپیدن داشته باشه ...

قلب اگر بی هدف فقط بتپه ...

این تپش بی هدف با غایت خلقتش همخوانی نداره ...

قلب با هدف عشق تپیدن آغاز می‌کنه ...

قلب با خون و اکسیژن و ... کار می‌کنه ...

ولی هدف از خلقت و تپیدن قلب ، چیزی جز عشق ورزی به عالم و جهان هستی نیست ...