واقعا جالب و عجیب است 

در محیط واقعی 

در جامعه ، کوچه ، خیابان ، اداره ، نانوایی و ...

با هر که برخورد می‌کنی 

نه اعصاب داره نه حال و حوصله و ...

سر چهار راه و تقاطع 

هیچ کسی بهت راه نمیده

همه دعوا دارند 

حتی در پیاده رو می‌بینی 

اگر تنه ات به کسی بخوره 

فرقی نداره زن باشه یا مرد 

میگه ، مگه کوری ، نمی‌بینی ، حواست کجاست و ...

 

ولی

 

حالا بیا داخل دنیای مجازی 

همه مودب ، مهربان ، صمیمی ، دوست داشتنی 

اصلا کسی حرف بد بلد نیست 

خانم می‌نویسه

ببین که مرغ چگونه از قفس پرید 

مخاطبان مرد

همه 

به به ، چه چه ، چه قشنگ و زیبا و ...

چه شاعرانه و چه زیبا و ... سرودی

یک عکس از جاده خاکی و گلی می‌ذاره 

که در عالم واقعی از اون همه گل و لای بدت میاد و حوصله ات سر می‌ره اونطرف بری 

و اگر هم ناچار رفتی کفش و لباستان گل و کثیف میشه

حالا مخاطبان آقا جمع میشن 

به به بانو جان ، چه عکس زیبایی 

خودتان گرفتید 

خانم هم خوشحال و خرسند 

جواب می‌دهد 

بله ...

و البته گاهی 

بالعکس 

چیزی را آقایی می‌نویسه 

خانمها یکی یکی می‌نویسند 

چه ادبیاتی ، چه عارفانه و ....

 

راستی اینهمه مهر و لطف و صفا و دوستی و مهربانی و صداقت و تعریف و تمجید و ....که در مجازستان وجود دارد 

چرا 

در عالم واقعی بچشم نمی‌خوره 

نکنه حوریان و ملایک و فرشتگان و همه ی خوبان در مجازستان جمع شده اند

و

دیو و‌جن و نابکاران و ... در عالم واقعی ؟؟؟